මුළුමහත් ලෝකයට තොරතුරු සන්නිවේදන චන්ද්‍රිකා සංකල්පය ප්‍රථම වරට පසක් කරදුන්නේ මොරටු සරසවියේ හිටපු උපකුලපති මෙරට සම්මාන පුරවැසි ශ්‍රීමත් ආතර් සී. ක්ලාක් විද්වතාණන් ය.

ගුවන් යානය මොරටු සරසවි බිමෙන් මිදී ගුවනේ සැරිසැරූ ආකාරය

මීට වසර කිහිපයකට පෙර එතුමන් දැයෙන් සමුගත්ත ද ලොව අජටාකාශ විද්‍යා සන්නිවේදනයේ පුරෝගාමීන් රැසක් එතුමන්ගේ මග පෙන්වීම යටතේ මොරටු සරසවි බිමෙන් ලොවට දායාද කළේ ය.

එතුමාගේ අවසන් සිහිනයක් වූ අප රටින් චන්ද්‍රිකාවක් කක්ෂගත කිරීමේ උත්සාහය ද මෑතකදී ගුවන් ගත කළ ‘ස්ප්‍රීම් සැට්’ චන්ද්‍රිකාව කක්ෂගත කිරීමෙන් සැබෑ වී ඇත.

එලෙසම ඔහු සාදා දුන් ගමන් මඟ ඔස්සේ ඉදිරියට ගමන් කළ මොරටු සරසවියේ ම විද්‍යුත් හා ඉලෙක්ටෙ‍්‍රානික අංශයේ ගෝල බාල සිසු පිරිසක් විද්වත් ආචාර්යවරුන්ගේ මඟ පෙන්වීම යටතේ ලොව ප්‍රථම වතාවට ගගන තාක්ෂණයේ නව පෙරළිකාර හැඳින්වීමක් එක් කිරීමට නොබෝදා සමත් විය. ඒ ලොව ප්‍රථම වරට නියමු රහිත ස්වයංක්‍රීය ගුවන් යානයක් මෙරටින් නිපදවීමයි.

ඒ පිළිබඳ ආශ්චර්යමත් කතාවට මඟ පාදා ගන්නට මේ සති අන්තයේ මා මට හුරු පුරුදු මොරටු සරසවි බිමට පා තැබුවේ අති මහත් උද්දාමයෙනි.

අජටාකාශ තාක්ෂණය කරා විද්‍යාව දියුණු වී පවතින වර්තමානයේ නියමුවන් රහිත ගුවන් යානා (U.A.V) තාක්ෂණය තාක්ෂණික ලෝකය ආක්‍රමණය කරමින් පවතී. මෙවැනි කාල වකවානුවක ශ්‍රී ලංකාවේ ඉංජිනේරු සිසුන් පිරිසක් ලොව ප්‍රථම වතාවට නියමුවන් රහිත ස්වයංක්‍රීය නියමු පද්ධති Auto Pilot  ගුවන් යානයක් නිපදවමින් විශිෂ්ට දස්කමක් දක්වා තිබේ.

ඒ මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලයේ විද්‍යුත් හා විදුලි සංදේශ ඉංජිනේරු අංශයේ අවසන් වසරේ අනුරුද්ධ තෙන්නකෝන් ප්‍රමුඛ සිසුන් සිවු දෙනකුගෙන් යුත් කණ්ඩායමක් විසිනි.

ඒ මොරටු සරසවියේ විදුලි සංදේශ හා විද්‍යුත් ඉංජිනේරු අංශයේ ව්‍යාපෘති අධීක්ෂක මහාචාර්ය රොහාන් මුණසිංහ මහතාගේ මඟ පෙන්වීම යටතේ ය. 2012 වසරේ (අවසන් වසර) ව්‍යාපෘතියක් ලෙස නිර්මාණය කර ඇති මෙම ව්‍යාපෘති කණ්ඩායමට ආබ්ද් රුෂ්දි, අනුරුද්ධ තෙන්නකෝන්, අශෝක් අරවින්ද, ගොමේෂ් වත්සල් යන ඉංජිනේරු සිසුහු ඇතුළත් වෙති.

ගුවන් යානයේ බාහිර නියමුවා ලෙස කටයුතු කරන්නේ ආර්.සී. ෆ්ලයින් එරීනා සාමාජික පසිඳු මධුසංඛ ය.

මෙලෙස ලොව ප්‍රථම වරට මෙරටින් හඳුන්වා දෙන ස්වයංක්‍රීය නියමු පද්ධතිය (ඔටෝ – පයිලට්) U.A.V යු.ඒ.වී තාක්ෂණය නැතුවම බැරි අංගයක් ලෙස හැඳීන්වේ.

මොරටු සරසවි ඉංජිනේරු සිසුන් තැනූ G. 22 ඔටෝ පයිලට් ගුවන් යානය

මෙවැනි ඔටෝ ෆයිලට් නියමු පද්ධතිය ලොව අනෙක් කිසිම නියමුවන් රහිත ගුවන් යානයන්වල නැත. මෙම නව ගුවන් යානය මුලින් ම පොළොවේ සිටින නියමුවාගේ දුරස්ථ පාලනය මගින් ඉහළට යවා පසුව ගුවනේදී දුරස්ථ පාලන පද්ධතියෙන් මිදුණු විට යානයේ ඇති ස්වයංක්‍රීය නියමු පද්ධතිය යානයේ මෙහෙයවීම සිදු කරයි.

යානයට තමා කළ යුතු චාරිකාව හෝ පරීක්ෂණය පිළිබඳ උපදෙස් යානයේ තාක්ෂණික මතක ගබඩාවේ තැන්පත් කර තිබේ.

මෙලෙස ස්වයංක්‍රීයව නියමු පද්ධතිය මගින් ගුවන්ගත කරන කාලය තුළ දුරස්ථ පාලනයෙහි මිදීමෙන් පසුව ගොඩබිමින් දෙන විධානයන්ට අනුකූලව තම දිශානතිය ඔස්සේ ඕනෑම කලාපයට කඳු හෙල් ගොඩනැඟිලි අභිභවා ගමන් කිරීමටත් මෙයට හැකියාව තිබේ. මෙය ලෝකයේ අනිකුත් මෙවැනි යානා හා සසඳන කළ ඇති විශේෂත්වයයි. යළි අවශ්‍ය නම් දුරස්ථ පාලනය ලවා පාලනය කරවමින් ගොඩබිමට ගෙන්වා ගත හැකිවනු ඇත.

මෙකී යූ.ඒ.වී. තාක්ෂණ ක්‍රමයේ භාවිතයන් අතර නාගරික ප්‍රදේශවල වාහන තදබදය නිරීක්ෂණය, හදිසි ආපදා අවස්ථා (සුනාමි වැනි), අදාළ ප්‍රදේශයේ තොරතුරු ලබාගැනීම, කැලෑබද හා මුහුදුබඩ ප්‍රදේශවල සිදුවන ජාවාරම්, කැලෑ එළිපෙහෙළි කිරීම්, පාරිසරික විනාශ, ලැව් ගිනි ආදිය පිළිබඳව ඉතා පහතින් පියාසර කර, ඉතා අඩු කෙටි කාලසීමාවේදී වැඩි ඉඩ ප්‍රමාණයක් ආවරණය වන පරිදි තොරතුරු ලබාගැනීම වගේ ම යුදමය වශයෙන් සතුරන්ගේ තොරතුරු ගුවනේ සිට පැහැදිලිව නිරවුල්ව ලබාගැනීමේ හැකියාව සඳහන් කළ හැකි ය.

මෙකී නියමුවන් රහිත යානය, දුරස්ථ පාලනය, හසුරුවන බාහිර නියමුවාගේ පියවි දෑසට පෙනෙන දෘශ්‍ය සීමාවෙන් ඔබ්බට යවන්නේ නම්, ගුවන් යානය දෙස බලා එය හැසිරවීමේ හැකියාවක් නොමැති හෙයින්, යානය නිරුපද්‍රිත ස්වයංක්‍රීයව ගමන් කරවීමට, ඔටෝ – පයිලට් පද්ධතිය අවශ්‍යවේ.

ව්‍යාපෘතියේ කණ්ඩායම් නායක අනුරුද්ධ තෙන්නකෝන්, ආබ්ද් රුෂ්දි, අශෝක් අරවින්ද්, ගොමේෂ් වත්සල්.

නවීන ලෝකයේ ඉතාමත් දියුණු යු.ඒ.වී.(U.A.V) ක්‍රමය පැවතියත්, ලංකාවට තවමත් එවන් තාක්ෂණයක් නොමැතිවාක් මෙන් ම එය තාක්ෂණයක් ලෙස මිලදී ගැනීමේ හැකියාවක් නොමැති බව මහාචාර්ය රොහාන් මුණසිංහ මහතා පවසයි.

යූ.ඒ.වී. ක්‍රමය මිලදී ගැනීම සඳහා බිලියන ගණන් වැයවන නමුත් එවැනි යානයක් අප රටේ නිෂ්පාදනය කරන්නේ නම් වැයවනුයේ ඉතා අඩු මුදලකි. තවද අපේ රටේ යූ.ඒ.වී. නිෂ්පාදනය කළ හැකි නම් එය ජාත්‍යන්තර වෙළෙඳ පොලේ ඉහළ ලාබ ලබන භාණ්ඩයක් වනු නිසැක ය.

එය අපගේ දියුණු වෙමින් පවත්නා සංවර්ධන කරා පිය ඔසවන ශ්‍රී ලංකාව ශීඝ්‍ර සංවර්ධනය කරා ගෙන යාමට නම් සේවා මත පදනම් ව ඇති අපගේ ආර්ථිකය මෙවැනි තාක්ෂණික නිර්මාණ මත ගොඩනැගිය යුතු වන්නේ ය.

මෙම නවතම යානයේ බර කිලෝ එකකි. (1 Kg) පියාසර කාලය විනාඩි 12 කි. වේගය ගුවන් සැතපුම් 50 Km/h පියාසර කළ හැකි උස මීටර් 200 කි. නිර්මාණය කිරීමට යොදාගෙන ඇත්තේ අපේ අමුද්‍රව්‍ය වන අතර විද්‍යුත් උපකරණ කිහිපයක් විදේශයන්ගෙන් ලබාගෙන ඇත.

මේ ගුවන් යානා ව්‍යාපෘතියේ අරමුණ කලින් ලබාදෙන ජී.පී.එස්. ඛණ්ඩාංක හරහා සම්පූර්ණයෙන් ම ස්වයංක්‍රීයව ගමන් කළ හැකි කුඩා ගුවන් යානයක් නිපදවීම ය. එම අරමුණ සාර්ථක කරමින් (Blue Baby) බ්ලූ බේබි ආකාරයට නිපදවන ලද යානය කලින් ලබාදෙනු ලැබූ පථයක, සාර්ථකව බාහිර නියමුවාගේ දෘශ්‍ය සීමාවෙන් ඔබ්බට යැවිය හැකි විය.

තවද යානාවේ මෙහෙයුම් පාලක මෘදුකාංගයන් ද නිර්මාණය කර ඇති අතර එමගින් යානයේ සියලු තොරතුරු එසැනින් බාහිර නියමුවාට බලාගත හැක. යානයේ කලු පෙට්ටිය (Black Box) ලෙස දත්ත ගබඩාව (Memory Chip) ක්‍රියාකරන අතර එහි යානයේ සියලු තොරතුරු හා එයට ලබාදුන් සියලු විධාන පටිගත වනු ඇත.

මොරටු සරසවි සිසුන් මෙම ව්‍යාපෘතිය නිර්මාණය කිරීමේ මූලික අවධානය යොමු කරන ලද්දේ යූ.ඒ.පී. ඒකක හරය වන ඔටෝ පයිලට් පද්ධතියන් සැකසීම පිනිසයි. එය සාම්ප්‍රදායික දුරස්ථ පාලක ගුවන් යානා නිර්මාණයෙන් ඔබ්බට ගිය ඉහළ කර්තව්‍යයකි. මන්ද යත් ගුවන් යානා ආකෘති පහසුවෙන් මිලදී ගැනීමට ඇති අතර එය නිර්මාණය කිරීම ද අති බැරෑරුම් කටයුත්තක් නොවන්නක් නිසාමය. මෙම ව්‍යාපෘතියේ හරය ලෙස ඔවුන් සලකා ඇත්තේ මෙහි ඉතාමත් සංකීර්ණම කොටස සහ බුද්ධියට අභියෝගයන් වන ඒභබධ ර්‍ථඪතධබ පද්ධතිය නිර්මාණය කිරීමයි.

රුපියල් 50,000 ක පමණ ප්‍රාග්ධනයක් සොයා ගැනීම තමන් විසින්ම කළ යුතු විය. මෙම පර්යේෂණවලට කිසිදු මූල්‍යාධාරයක් ඔවුන් වෙත රජයෙන් නොලැබේ. එය ඉදිරි කාලයේ දී ලබාදීමට බලධාරීන් කටයුතු කරන්නේ නම් ;සතකි.

මෙය උසස් අධ්‍යාපන ඇමැති එස්.බී. දිසානායක මහතාගේ පැසැසුමට ද බඳුන් වී තිබේ.

ව්‍යාපෘති අධීක්ෂක මහාචාර්ය රොහාන් මුණසිංහ

එලෙස ම මෙම නියමුවන් රහිත ගුවන් යානය සම්මත ගුවන් ගමන් පාලක නීති රීති වලට අනුකූලව දැනට පවතින විශ්ව විද්‍යාල ගුවන් කලාපයෙන් පිටතට යැවීමට බලධාරීන්ගේ අවසරය ලැබිය යුතු ය. මේ වනවිටත් ආරක්ෂක හා ගුවන් හමුදා බලධාරීන්ගේ අවසරය ලබා ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය කටයුතු සිදුවෙමින් පවතී.

එමෙන් ම එහි දෙවැනි ව්‍යාපෘතිය 2013 පසු පෙළ නව වසරේ ඉංජිනේරු සිසු කණ්ඩායම විසින් ඇරඹීමට කටයුතු කර ඇති අතර දැන් එය විදුලි පරිපථ බැටරියකින් නොව මෝටරයක් යොදා ගමන් කරවීමට පරීක්ෂණ සිදු කරමින් පවතී.

ගුවන් යානය නිර්මාණය කිරීමට අත ගැසූ ඉංජිනේරු සිසු අනුරුද්ධ දෙහිවල ඉපිද දෙහිවල එස්. ද එස්. ජයසිංහ මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයේ මූලික අධ්‍යාපනය ලබා 5 වසර ශිෂ්‍යත්වය සමත්වී කොළඹ ඩී.ඇස්. සේනානායක විද්‍යාලයට ප්‍රවිෂ්ට වූවෙකි.

ඔහු උසස් පෙළ සමත්ව මොරටු සරසවියට වරම් ලැබූවෙකි. එම කණ්ඩායමේ ආබ්ද් රුෂ්දි බදුල්ල මැදි මහා විදුහලෙන් සරසවියට පැමිණි සිසුවෙකි. අනෙක් ඉංජිනේරු සිසුන් දෙදෙනා වන අශෝක් හා ගොමේෂ් ගම්පහ බණ්ඩාරනායක මහා විදුහලේ ආදි සිසුහු ය.

මෙය පසුගිය යුද සමයේ නිර්මාණය වී තිබුණා නම් අපට විදෙස් රටවලින් එම තොරතුරු දැනගැනීමට තවත් නියමුවන් රහිත ගුවන් යානා ගෙන්වා ගැනීමට අවශ්‍ය නොවනු ඇති. අනාගතයේදී ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය, තාක්ෂණ විද්‍යා කටයුතු අමාත්‍යාංශය හා ගුවන් හමුදාව මැදිහත්වීමෙන් මෙවැනි ඔටෝ පයිලට් පද්ධතිය උපයෝගි කර ගනිමින් අංගසම්පූර්ණ යූ.ඒ.වී. පද්ධති මෙරටින් බිහිවන්නේ නම් රටට ඉතා වැඩදායි විපුල ඵල දෙන ක්‍රියාවක් වන අතර එය සංවර්ධනයට ද මහත් පිටුවහලකි.

යානය දුරස්ථ පාලනයෙන් ගුවන් ගත කිරීම හා ගොඩබෑම මෙන් ම යානය නිර්මාණයට ඉතා වැදගත් උපදෙස් ලබාදුන් ආර්.සී. ප්ලයින් එරීන් සමාජයට හා එම සාමාජිකයන්ටත් පසිදු මධුසංඛටත්, සරසවියේ උපකුලපති මහාචාර්ය ආනන්ද ජයවර්ධන හා ආචාර්ය මණ්ඩලයටත් සියලු ජනමාධ්‍යයන්ටත් මොරටු විශ්ව විද්‍යාලයේ 2012 ව්‍යාපෘති කණ්ඩායම ප්‍රණාමය පුද කර සිටී.

අද දින ජූනි 09 මොරටු සරසවි විදුහල් ගුවන් පථයේදී මෙම නියමු රහිත ගුවන් යානයේ පරීක්ෂණ චාරිකාවන් කිරීමට නියමිත බව ද ව්‍යාපෘති නියමුවා වන අනුරුද්ධ තෙන්නකෝන් සිසුවා  පැවසීය.

සූරියවැව නැණසලේ කළමනාකාර දීපිකා ප්‍රියදර්ශනී මහත්මිය ස්පාඤ්ඤයේ ටෙලි සෙන්ටර් පදනමේ කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂ මිගෙල් මහතා අතින් සූරියවැව නැණසලට හිමි විශිෂ්ට සම්මානය ලබාගත් අවස්ථාව.

අපි සූරියවැව නැණසල පටන්ගන්න විට මේ පැත්තෙ කිසිම ගෙදරක පරිගණකයක් තිබුණේ නැහැ. ඉස්කෝලෙ යන ළමයින්ටවත් පරිගණක පුහුණුවක් දෙන්න ගෙන්න ගත්තේ ගෙවල්වලට ගිහිල්ල කන් කෙඳීරි ගාලා අපි සූරියවැව කෙළවරේ තිබෙන අලි ඉන්න කොටි හිටිය ගම්මානවල ජනතාවට කොම්පියුටර් ඉගැන්වූයේ බට්ටා ලොරියේ පරිගණක අරන් ගිහිල්ලා සූර්ය බලයෙන්.”

අද අපිට සතුටුයි මේ පැත්තෙ දරුවන්ගෙන් සියයට 80 කට දැන් පරිගණක හසුරුවන්න පුළුවන්. වැඩිහිටි අයත් සියයට 50 ක් විතර ඒ දේ කරනවා. අවුරුදු 5 සිට අවුරුදු 60 – 70 දක්වා අය අපේ නැණසලෙන් යම් දෙයක් ලබා ගන්නවා. අඩු ගාණේ ඉන්ටර්නෙට් එකෙන් පත්තර ටිකවත් බලනවා.

සමහරදාට අවුරුදු 80 වැඩිමහලු අය පවා අපේ නැණසලට ඇවිත් කොම්පියුටර් උදව් කරගෙන මොනවා හරි ඉන්ටර්නෙට් මඟින් සොයා බලනවා. නැණසල පිහිටුවූ 2005 ට වඩා දැන් මේ පැත්තේ පරිගණක සාක්ෂරතාව 50 ගුණයකින් ඉහළ ගිහිල්ලා.”

මේ අදහස් සූරියවැව නැණසලේ කළමනාකාරිනි දීපිකා ප්‍රියදර්ශනී මහත්මියගෙන්. ඒ දිරිය යුවතිය පවසන මේ අදහස් මෙන්ම සූරියවැව නැණසලත් පිළිබඳව අපි මේ ඔබට කියන්නේ මෙරට පරිගණක හා තොරතුරු සන්නිවේදන ක්ෂේත්‍රයේ රන් අකුරින් ලියැවුණු සම්මානයක් ඇයටත් සූරියවැව නැණසලටත් ලැබි ඇති බැවිනි.

සූරියවැව ‘නැණසල’ පසුගියදා ලොව විශිෂ්ටතම ග්‍රාමීය තොරතුරු තාක්ෂණික මධ්‍යස්ථානය ලෙස ස්පාඤ්ඤයේ දී කිරුළු පැලැන්දීය. ඒ ලෝකෙන්ම ග්‍රාමීය තොරතුරු හා පරිගණක සන්නිවේදන ක්ෂේත්‍රයේ පළවැනියා වශයෙනි.

මේ විශිෂ්ට සම්මානය අපට ලැබුණු මේ මොහොතේ අප මේ නැණසල වැඩ පිළිවෙළේ නිර්මාතෘවරයා ද මතක් කළ යුතුය. ඒ එසේ මෙසේ අයෙක් නොවේ, මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමාය. එතුමාගේ සංකල්පයක් මත මේ ‘නැණසල’ ව්‍යාපෘතිය බිහිවූයේ 2005 දීය. මෙම වැඩ සටහන ජනාධිපති කාර්යාලය යටතේ මෙහෙයවන්නේ ශ්‍රී ලංකා තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණ නියෝජිතායතනය මඟිනි.

‘නැණසල’ මඟින් ප්‍රධාන ලෙස සිදුවන්නේ ග්‍රාමීය ජනතාවට අවශ්‍ය තොරතුරු තාක්ෂණ හා පරිගණක තාක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයේ අවශ්‍යතා ඉටුකිරීමයි. පරිගණක පුහුණුව, අන්තර්ජාල පහසුකම්, ගොවි නිපැයුම් මිල, පරිගණකය මඟින් ලබාගත හැකි සියලු පහසුකම් නොමිලේ ලබාදීමට ‘නැණසල’ කටයුතු කරයි. අද ලෝකයේ ලොකුම ග්‍රාමීය තොරතුරු තාක්ෂණ කප් එක අපි ගසා ඇත. ඒ නැණසල නිසාය.

උතුරු නැඟෙනහිර පළාත ද ඇතුළුව නැණසල 700 ක් පමණ අපේ රටේ දැනට ක්‍රියාත්මකයි. ඒවායින් ගමේ අයට ලොකු ප්‍රයෝජනයක් ලැබෙනවා. ජනාධිපතිතුමාගේ සංකල්පය දර්ශනය වන්නේ ග්‍රාමීය ජනතාව හැම ආකාරයෙන්ම සවිබල ගැන්වීමයි.

ඒ දර්ශනය යථාර්ථයක් බවට පත්වීම තමයි මේ සූරියවැව නැණසලට මේ සම්මානය ලැබීම. ශ්‍රී ලංකා තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණ නියෝජිතායතනයේ සභාපති මහාචාර්ය පී. ඩබ්ලිව්. ඇපාසිංහ මහතා අප සමඟ පැවසුවේ සතුටු සිතිනි.

සූරියවැව නැණසලෙන් පුහුණුව ලබන ග්‍රාමීය සිසු සිසුහු

සූරියවැවේ නැණසලින් ආරම්භ කළ ‘ජංගම නැණසල’ ලොරියක් තුළ සකස් කර ගමේ ජනතාවට පරිගණක දැනුම දුන් අයුරු.

මේ අයුරින් ලොව පවතින ‘නැණසල’ වැනි ජනතා හිතකාමී ග්‍රාමීය ජනතාවට පාදක වූ ග්‍රාමීය තොරතුරු තාක්ෂණ මධ්‍යස්ථානවලින් කරන ජනහිතකාමී ප්‍රතිඵලදායි පරිගණක තොරතුරු හා තොරතුරු සන්නිවේදන කටයුතු පිළිබඳව අගය මැනීමේ තරගාවලියක් පසුගිය දා අන්තර්ජාතික මට්ටමින් පැවැත්විණි.

ඒ ජගත් තොරතුරු තාක්ෂණ සංසදයේ වාර්ෂික සම්මාන ප්‍රදානෝත්සවය වෙනුවෙනි. එයට අපේ රටේ නැණසල කිහිපයක් මෙන්ම ලොව තවත් රටවල් 60 ක ආයතන හා තරගකරුවෝ 275 ක් පමණ ඉදිරිපත් විය.

මෙහේ අය දැන් පත්තර බලන්නෙත් ඉන්ටර්නෙට් එකෙන්

ඉන් හම්බන්තොට සූරියවැව නැණසල මඟින් කරනු ලබන ජනතා හිතකාමී ග්‍රාමීය තොරතුරු තාක්ෂණ හා තොරතුරු සන්නිවේදන කටයුතු වෙනුවෙන් ඒ නැණසලට ලොව විශිෂ්ටතම ග්‍රාමීය තොරතුරු තාක්ෂණ මධ්‍යස්ථානය ලෙස ලොව විශිෂ්ටතම සම්මානය දිනාගත හැකි විය. මෙය අපේ රටේ තොරතුරු තාක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයේ ස්වර්ණමය ජයග්‍රහණයකි.

එම සම්මානය සූරියවැව නැණසලේ කළමනාකාරිනි දීපිකා ප්‍රියදර්ශනී මහත්මිය පසුගියදා ස්පාඤ්ඤයේ ග්‍රැනඩා නුවර පැවැති ජගත් තොරතුරු තාක්ෂණ සංසදයේ වාර්ෂික සම්මාන උත්සවයේ දී ලබාගත්තාය. අපේ රටේ කාන්තාවක් ලෙස මෙම සම්මානය ලබාගැනීම ද එහිදී කැපී පෙනුණු සිදුවීමක් විය.

සම්මානය දිනු දීපිකා ප්‍රියදර්ශනී පවසන අයුරින් ඔවුන්ගේ නැණසල ග්‍රාමීය ජනතාවට නොමිලේ තොරතුරු තාක්ෂණ පුහුණුව හා තොරතුරු සන්නිවේදන කටයුතු සිදුකර දෙනු ලබයි.

“2005 මැයි 18 තමයි අපේ නැණසල ආරම්භ කළේ. එදා තමයි ලංකාවේ නැණසල සංකල්පය බිහිවුණේ. මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමා තමයි මේකේ නිර්මාතෘ තුමා.

ජනපතිගේ සංකල්පයට ලොව විශිෂ්ටතම ග්‍රාමීය තොරතුරු තාක්ෂණ මධ්‍යස්ථාන සම්මානය

මේ සම්මානය ගැන අපිට හරි සතුටුයි. මේ සම්මානය පිළිබඳව වැඩිම ගෞරවය අපේ ජනාධිපතිතුමාටයි හිමිවෙන්න ඕන. ඒ එක්කම අපිට එදා සිට අද දක්වා හැමදාම උදව් කරන ධ්ඛ්ඊඒ එකේ මහත්වරුන්ට. ප්‍රදේශයේ අයට අපිත් එක්ක කටයුතු කරන දූලා පුතාලාට සොයුරු සොයුරියන්ට හිමිවන්න ඕනැ” ඇය කීවාය.

අපි 2005 දී ගෙවල්වලට ගිහිල්ලා පාසල්වලට ගිහිල්ලා, දෙමවුපියෝ ගුරුවරු හම්බුවෙලා පරිගණක හා තොරතුරු තාක්ෂණයේ අගය හැමෝටම කියා දුන්නා. ඊට පස්සේ පරිගණක පාඨමාලා පටන් ගත්තා. ග්‍රාම නිලධාරී රජයේ නිලධාරීන්ට පුහුණුවක් දුන්නා.

තොරතුරු තාක්ෂණයේ අගය ගැන වෙළෙඳ පළවල අත් පත්‍රිකා බෙදා හැරුවා. ඊට පස්සේ වෙ?ඳෙ පළේ අයට දඹුල්ලේ ඇඹිලිපිටියේ එළවළු හා වෙනත් කෘෂි නිපැයුම්වල මිල ගණන් ලබා ගන්නා හැටි ගැන අවබෝධයක් දුන්නා. ඊට පස්සේ ජනතාවට නැණසල පිළිබඳව, පරිගණක තාක්ෂණය පිළිබඳව ලොකු අවබෝධයක් හා උනන්දුවක් ඇතිවෙන්න පටන් ගත්තා. අපි එක්ක ඒ අය එකතු වුණා.” දිපිකා ප්‍රියදර්ශනී මහත්මිය පවසන්නීය.

මුලින්ම පරිගණක ගත්ත අයගේ ගෙවල්වලට අපි ගියා. එහෙම ගිහින් ඒ අයගේ පිටරට ඉන්න අයට ‘ස්කයිෆ්’ වලින් වියදම් නැතිව කථා කරන හැටි කියලා දුන්නා. මුල් කාලේ 2006 මේ සූරියවැව පරිගණක සාක්ෂරතාව තිබුණේ සියයට 1 ක් විතර. අද මේ නැණසල නිසාම ඒ පරිගණක සාක්ෂරතාව සියයට 55 ගුණයකින් විතර ඉහළ නැංවෙලා. සිසු පරපුර අතර පරිගණක සාක්ෂරතාව සියයට 80 ක් වෙලා” ඇය පෙන්වා දෙයි.

“අලි කොටි හිටපු ගම් දහයකට බට්ටා ලොරියේ දාගෙන ‘ජංගම නැණසල’ අරන් ගියා” – කළමනාකාරිනි දීපිකා

සූරියවැව නැණසල තම පරිගණක කටයුතු කළේ ගම ඇතුළේ හෝ ආයතනය ඇතුළදී පමණක් නොවේ. ඔවුන් සූරියවැව ප්‍රාදේශීය ලේකම් බල ප්‍රදේශයේ දුෂ්කර ගම්මාන 10 ක් වෙත ජංගම නැණසල බට්ටා පුංචි ලොරියක සවිකර අරන් ගියේය. ඒ ලොරියේ ලැප්ටොප් 4 ක් තිබුණා. අපි අලි ඉන්න කොටි ඉන්න ලයිට් නැති වතුර නැති ගම්වලට ගියා පරිගණක තාක්ෂණය අරන්.

ඒවාට ලයිට් නැහැ. කරන්ට් එක ගත්තේ සූර්ය බලයෙන් හා ලොරියේ බැටරිය සම්බන්ධ කරලා. ආපහු එනකොට දවසක් දා අලි අපේ ලොරිය පස්සෙන් එලෙව්වා. ඒත් දැන් අපිට සතුටුයි. ඒ දුෂ්කර ගම්වල වැසියන්ටත් දැන් පරිගණක හසුරුවන්න හොඳට පුළුවන්. ඒ අය දැන් පත්තර බලන්නේ ඉන්ටර්නෙට් එකෙන්. ජනාධිපතිතුමාගේ පරමාර්ථය අද ඉටුවෙලා තිබෙනවා.

අපේ නැණසල 2007 සිටම එඪජ්ඪ දීලා තිබුණා. අපේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් බල ප්‍රදේශයේ ග්‍රාම නිලධාරී වසම් විසි එකේම ඉහළම පරිගණක සාක්ෂරතාවක් ඇති කිරීමට අපිට පුළුවන් වුණා මේ නැණසල නිසා. ඒක අපිට ලොකු සතුටක්.” ඇය පවසන්නීය.

ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ ඥ-දිරිය වැඩ සටහන යටතේ මේ කටයුතුවලට දිරිය ශක්තිය ලබා දී තිබේ.

ඒ අනුව දැනට මෙම නැණසල මඟින් පසුගිය වසර 8 ඇතුළත පුද්ගලයන් 50000 කට පමණ යම් පරිගණක තාක්ෂණ දැනුමක් ලබා දී ඇත. ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන් 800 කට පූර්ණ පරිගණක දැනුම ලබා දී ඇත. වෙබ් හා ග්‍රැෆික් පාඨමාලා හදාරා සමත් වූ ගණන 200 කට අධිකය.

මේ අනුව අපේ ජනාධිපතිතුමාගේ ‘නැණසල’ ව්‍යාපෘතියේ සැබෑ ප්‍රයෝජනය ලබාගැනීමට අද ගිරුවාපත්තුවේ ග්‍රාමීය ජනතාවට ඉඩ ලැබී ඇත. ඒ අභිමානය මේ නව සම්මානයත් සමඟ අපේ රටේ පමණක් නොව මුළු ලෝකයේම තොරතුරු තාක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයේ දැන් රැව් පිළිරැව් දෙමින් පවතී.

Advice on how to successfully wipe out your online past. Add your own tips and views below.

Here’s how to get rid of your digital past.

Wiping away your digital life means getting rid of the traces you’ve left – the mistakes you made, the embarrassing photos, the unwise comments, the flawed social media profiles where you’ve left too much visible.

But how easy is that? The following steps provide a start to reducing your digital footprint and taking back control of your online life.

1) If you have a Facebook account, change every setting in the Privacy tabs to “private” or “not shared” or “off” (there’s a special “privacy settings” shortcut in the blue bar near the top).

2) Find out what photos you’re tagged in on Facebook. These should appear in the Photos tab on the left hand side. If you hover over the picture, a star and a pencil appear in the top right. Choose “Report/remove tag” and pick “I want to untag myself” from the list.

3) If you have a Google Blogger account, delete your profile there. That means that blogposts or comments you’ve made there will vanish.

4) If you’ve got a Tumblr or WordPress blog, delete that too.

Now start using a search engine, and begin searching on your name (put the first name and surname together in quotes; this works in pretty much all search engines to identify that as a phrase you’re after). Note that some sites, such as newspapers, generally won’t agree to removing your name if you’ve appeared in a news or other story.

5) If you’ve posted in forums, go back and see if you can delete your posts. If you can’t, try asking the administrators of the sites (nicely) if they can remove your post. Have a very good reason. You should always bear in mind the Streisand effect, which can have the reverse effect – spreading what you don’t want to draw notice to around the internet, with the equivalent of a klaxon attached to it. (In 2003 the singer Barbra Streisand tried to remove some aerial pictures of her California beach house from a collection, via a lawsuit. The outcry meant the pictures were more widely spread, rather than the reverse.)

6) Remove any photos you’ve added to sites such as Flickr or, of course, Facebook. Try searching on your name in Google Images (put quotes around your name) and see what comes up: then visit those sites and ask if they would remove the photos. Again, be aware of the Streisand effect.

7) Keep doing searches on your name and finding out what turns up, and getting in touch with the owners of the sites. Be prepared to get rebuffed, especially if the site is in the US.

8) Be aware that anything that you’ve posted outside Facebook, Blogger or WordPress might still live on in the Internet Archive – which aims to crawl the entire web again and again and store what it finds, for ever. The Internet Archive doesn’t have an explicit way to remove sites once they’re in its index – which is colossal. And as it sees itself as a repository of the web, which would otherwise be short-lived. It does take a case-by-case approach to requests for removal.

9) Be aware too that even if you remove explicit mentions of your name, a determined searcher may be able to dig up your past through leftover postings and hints of whatever sort. Mentions by other people, photos where even though you’re not tagged, you’re mentioned in related information.

In this, we’ve not taken the more extensive move of deleting your Google web search history – though if you don’t want to be (silently) tracked by Google, then stop using Google’s search (there are plenty of other search engines that won’t track you, such as DuckDuckGo.com or Blekko.com. DuckDuckGo is improving all the time, and saw a big jump in traffic with the change in Google’s privacy policies last year.

Expunging yourself from the internet is very, very hard. As far as is known, nobody’s succeeded – though of course if they had, how would we know?

What other tips, links and suggestions do you have for reducing your digital footprint? Do you think it should be easy for people to airbrush their digital footprint? Leave your ideas and views in the thread below.

(www.guardian.co.uk)

“Either you run the day or the day runs you” Jim Rohn

Have you ever tried a productivity system like creating massive to-do lists, not-to-do lists, GTD, the 4-Hour Workweek …only to find out this doesn’t quite work for you?

Worst of all, do you have a sense of overwhelm and anxiety when you think of your priorities for the day?

Sometimes we’d like the day to have 25 hours.

It’s not MORE hours.
It’ s being MORE disciplined with your time.

To prove the point to myself, I had the idea of putting myself in my favorite athlete’s shoes for a week and see if I’d have a more productive week.

1.   Why Think Like an Athlete?

Who epitomize achievement through discipline?
Who push body and mind, often since childhood, to reach excellence at the highest levels of human performance?
Who make sacrifices beyond imagination?
Athletes do.

I picked Clara Hughes, Olympic medalist speed skater as my model and started building a work routine just like hers:

Get up early, stretch, workout, eat, workout, recover, study, workout, nap, work…
Once I got used to her skates, I started feeling a change in my attitude towards work – I was getting more disciplined and focused.
The IOC (International Olympic Committee’s site) even offered me some helpful tips on time management:

« Time management skills are essential skills for effective elite athletes.
Athletes who master these techniques routinely are the highest achievers, even those under intense pressure, in all walks of life, from sport to business.

Firstly, it is important to identify and concentrate on the things that matter most. This ensures that you achieve the greatest benefit possible with the limited amount of time available to you. »

Here’s how these tips apply to your daily work:
2.   Find your Big Rocks

You probably don’t have time to do everything that’s on your to-do list.
So how do you choose?
There’s a simple rule but you might not like it:
You say NO to all the things that will not have a direct impact on your business.

Clara Hughes acknowledges: “What’s most difficult for me is saying no.  I often feel that I’m letting people down.  I’ve had to learn how to recognize my limits and respect these limits”

3. Keep Track of your time

· For a week, try writing down each activity you work on.
I know it sounds tedious but it’s a fast and easy way to find out whether you’re spending time on your Small Rocks or your Big Rocks.  All you need is a pad of paper to jot down the time you start an activity and the time you finish it.

·  Decide on what you want to do with the small stuff: eliminate, delay, replace.

·  Procrastinating?  In his book, Art of Procrastination, John Perry, a philosopher at Stanford University talks about “structured procrastination”. It makes sense to follow a classic advice: Just get started.  To do so: Chunk down your projects to chewable bites.

·  Tired? Start observing your work patterns.  Are you a morning person? A night owl? Athletes schedule downtime and restorative breaks after each intensive practice.

If you’d like to find out how efficiently you are managing your energy, take this free audit.  Author Tony Schwartz founded Renewal to help businesses like Google and Coca-Coal renew their energy to be more productive.

Working in 90-minute intervals turns out to be a prescription for maximizing productivity.

· If you’re still in a rut why not try an egg timer to pace you and get you started?

Turn the dial and listen to the minutes ticking away as a mantra.
When you do this rotational movement, you send a signal to your brain: JUST DO IT!
You are now designing your very own personal productivity routine that fits your unique needs.  But you still need to tweak it a little more.

4. Set yourself free and automate your process.

Who wants to work like an automat?
We tend to associate automation with boredom and lack of creativity.
But automating your work routine is different.
It allows you to dramatically reduce time spent on making decisions that drain your brain.  Automation takes care of ongoing questions about when to look up your emails, when to answer the phone, how long to surf the Internet.
Those synaptic pathways in your brain are going to get worn in because of repetition.
You create a habit of working on your Big Rocks.
By now, do you need to relax?
5. Relax to be more productive

·      Stop every 60-90 minutes
·      Breathe.

·      Move.
·      Walk your dog.

·      Try Downward  Facing Dog yoga pose for better focus.

That’ll get your creative juices running again.
Even better, this is where cross-pollination miracles happen.
And if you’re taking a break, why not fuel your brain too?

6. Eat and Drink
You don’t need 12,000 calories per day like Michael Phelps but make room for a balanced diet.  Drink – your brain needs it.

It’s so obvious we tend to ignore the advice.
7. Waste Your Time – but Waste it With Pleasure

Hey. We’re humans. Doing nothing is important too.
For ice dancing skater Marie-France Dubreuil, “the biggest obstacle to finding balance is my obsession with my work, I would continue thinking about training at the end of day. I had to learn to stay present in the moment.”

So you’re saying this is too simple?
Well, that’s why it’s so easy to dismiss.

You see you don’t have to be an athlete to apply these principles.
All you need is to approach time with an open-mind and some imagination.
One system does not fit all.
Play around with your new work routine until it’s a second skin.
The ultimate reward is getting the results you’ve been chasing all along.
And keeping your passion alive!

Laure Cohen coaches business people on ways to sharpen their business acumen and hone their social skills.

1. Believe you can take action.

One of the hardest things I try to do is read a good book. After a few pages, I get an idea and put the down to start working.

If there’s something to be done, it burns a hole in my head until I take action.

As a child, sitting around and thinking about things never appealed to me  — it frustrated me beyond belief. In college, I was always the one sleeping twelve hours a night during finals — because I had finished all of my papers and studying days in advance. As an adult, I often receive comments like, “How do you get so much done in one day?”

I used to take that desire for action for granted, not understanding the power it held. Now, I realize just how valuable it can be in creating a fulfilling and wonderful life.

The instinct has been crucial on my quest to an awesome life, guiding me to do what I need to do when I need to do it to achieve a certain goal — with tenacity, purpose, and energy.

Not everyone embraces action so readily, though. When I encounter people who struggle taking action, frustration leaks into my veins. Frustration that their potential isn’t being realized, that their lives aren’t incredibly awesome, that they aren’t as happy as they could be.

If taking action is crucial to success, how can we all become more comfortable enforcing it?

In creating a better, more meaningful life, I find the following tips helpful:

That may sound easy, but it’s not. Believe in yourself, and things start changing before your eyes.

Many times, indecision is the fault of insecurity. As Michael de Montaigne once said, “A man who fears suffering is already suffering from what he fears.”

Instead of giving in to fear, I believe I will be successful by:

• Talking with peers I respect to go over my plan and their thoughts on the project
• Plotting out possible paths and steps to carry out my ideas
• Visualizing what steps I will take to achieve my quest

Feeling confident affects my power to make decisions more than anything else. When I feed my belief in myself, things change for the better.

2. Avoid stress by all means.

Having tasks to finish is like walking around pulling a parachute. Why would you do that to yourself?

Struggling to trudge through life pulling the weight of unfinished tasks is no shortcut to happiness. Neither is it necessary. Instead of leaving action for later, taking action in the moment can reduce negative stress by an incredible amount.

• Think about what parts of your life contribute the most stress to your life.
• Jot down the steps you need to take to eliminate those stressful items.
• Visualize yourself taking care of each point, once and for all.

Your stress may not evaporate today, but knowing you will get everything taken care of (and how you will do it) helps lessen the pain today.

A clear to-do list and a clean conscious feels like a deep breath of fresh air. A life full of white space has no place for stress.

3. Reduce the steps necessary.

Have you ever read an email various times and put off replying for another day? Do you know how much time you spent reading and re-reading that email every single time?

I cringe at all the time wasted on putting things off for a later date.

I’m keen on efficiency because I know there are ways to do the boring stuff in less time, so I can do more of the awesome stuff with the rest of my day. By focusing on doing things in the moment, I make sure I get more done with less work.

• By washing the dishes as soon as I finish eating, I avoid having to work harder to scrub them clean tomorrow.
• By putting my things in the right place from the start, I avoid having to move things around again in the future.
• By getting my important tasks done in the morning, I avoid having to revisit them time and time again throughout the day.

By freeing up time on mundane tasks like washing the dishes, I make more time for what matters: writing, working, having fun.

I hope these three steps help you do more with less time and achieve greater success in all you strive for.

(Marcella Chamorro)

“We make guilty of our disasters the sun, the moon, and stars;” –Shakespeare

In Shakespeare’s time, people blamed the stars for their problems. Today scientists tell us either that our brain has been pre-programmed by evolution, or shaped by our environment, or both, and therefore operates on auto-pilot. According to all of this, we are not responsible for our actions or our personalities.

“No basis for discussion can be found with anyone who believes that mind and brain are separate” says neurologist Mark Hallet in a recent article.

I like to read about the brain. It is relevant to my work in education. I compare what I read to my own experience. Life may be full of illusions, but I like my illusions, especially those that work for me.

Unlike Hallet, I do separate my mind from my brain. I talk to myself and I tell my brain what to do. I think that my conscious desires and intentions influence the activity of my brain.

As a child of 10 or so, I admired my father’s ability to wiggle his ears. I wanted very badly to do the same. At first I could not. So I just sat there for hours, sometimes while watching television, just telling my brain to get going and start moving my ears. Eventually the brain gave in. I succeeded, through will power, in training my brain.

Certainly genetics and circumstances have influenced my personality and my values. If I had not seen my father wiggle his ears, I would probably still be unable to do so. Maybe I am genetically preconditioned to be stubborn. I know full well that my brain was not born a “clean slate”, and that family, friends and culture have influenced who I am. But I still feel I am in control of what I do.

The Stoic philosopher Epictetus said; “In our power are conception, effort, desire, aversion and… our actions.” On the other hand, success, health, wealth and reputation are outside our control, so Epictetus said not to worry about them.

However, for most people, success matters. The desire for self-improvement is usually aimed at achieving success, or better health or some similar goal. But most of us have trouble following through on good advice. It is not enough to know that we should avoid rich foods, or exercize more, or be neat, or set priorities. Somehow we have to get our brain to cooperate, since our brain often seems to have a mind of its own, preventing us from changing our habits.

To change our habits we first need to stop blaming ourselves and start working on our brain. We can influence the workings of our brain with our will power. Our brain is not hard-wired. Neuro-plasticity is the scientific term for the fact that our brain is constantly adapting and changing and recreating itself. Our determination and intent are forms of neural activity that influence the brain. Our conscious self can impose its will on the brain.

In “The Mind and the Brain“, Jeffrey M. Schwartz, a research psychiatrist at UCLA, outlines his theory and clinical experience of how will power can overcome Obsessive Compulsive Disorder (OCD).

The first step for Schwartz’s patients is to recognize that a behavior pattern exists as a network of neural activity, independently of the their will. It is not the patient that has a bad habit, it is the brain. The brain has to be brought to heel, to be trained. This is done with concentrated intent and determination. That is what I did when I trained my brain to wiggle my ears.

Schwartz describes four steps in helping people overcome such compulsive needs as the desire to wash their hands every five minutes. His four steps are called Relabel, Reattribute , Refocus,and Revalue, and consist of:

1. Understanding the problem as a faulty pattern in the brain.
2. Separating this pattern from any sense of self-guilt.
3. Focusing on actions that replace the undesired behavior.
4. Changing how the undesirable behavior is valued.

In other words, you train yourself not to binge on chocolate sundaes or procrastinate any more, and your brain develops a new value system that no longer rewards that activity.I have found it comforting and effective to see my bad habits, not as the disappointing proof of my weakness, but as objective neural activity that I can train my brain to change, if my desire is strong enough. I have found intent and will power important in all learning activities, even at my age. It is never too late to learn new skills or to challenge old habits!

Steve Kaufmann is a former Canadian diplomat, who has had his own company in the international trade of forest products for over 20 years. Steve founded The Linguist Institute Ltd. in 2002 to develop a new approach to language learning using the web. The new LingQ system for learning multiple languages is now available in Beta. Steve speaks nine languages fluently and is currently learning Russian using LingQ. Steve maintains a blog on language learning.

By Samantha Murphy

On the heels of Yahoo CEO Marissa Mayer decision to bar employees working from home, a new study suggests nearly half of U.S. workers would like their job less if that perk was taken away from them.

In a national survey conducted among 500 Americans by SurveyMonkey, about 46% of respondents said they wouldn’t be as satisfied with their work if they were required to come into the office every day. Not to mention, about 6% said they would even quit.

It’s not surprising that working from home proves to be a coveted perk by many employees. There’s no commute and pajamas are acceptable attire. In fact, that’s what respondents (29%) said they would miss most from working from the confines of home: sweatpants.

Employees said they would also miss the lack of interruptions (26%), ability to multi-task (work-life balance) such as washing the dishes (25%) and hanging out with their dog (8%).

Although most listed it as their most valuable perk, there’s a lot to miss about office life too. About 50% said they would miss non-work related discussions — which was also the biggest culprit of at-work distractions (53%) — as well as grabbing lunch with co-workers (18%), getting away from their family (15%) and flirting (3%).

But what is the biggest threat to the company’s bottom line when working from home? According to the study, laundry. About 33% listed it as their top distraction.

(http://mashable.com)

I often suggest to clients that they explore their feelings and thoughts by keeping a journal. Sometimes clients ask for a bit of direction with this process. Here are some journaling ideas if you’re not sure where to start:

1. Write down what happened today and how you felt about it.

2. Write a letter to a person you are angry with. Say everything you are feeling and wish you had the nerve to say.

3. Draw a picture of the person you wrote the letter to in #2.

4. Make a list of all the things you are grateful for. List all the big things, all the small things, and everything in between that you can think of.

5. Circle the three most important things on the list you made in #4. Write a paragraph for each, expressing your appreciation to the person who had the most influence over it. If possible, turn this into an actual letter and send it.

6. Make a list of the things that you feel upset about right now. Write down as many as you can think of until you can’t think of any more. Then choose the top five.

7. For each of the top five things you identified in #6, list 10 things you can do to gain control of the situation. Circle the top three from each list.

8. Make a timeline that represents your life. Fill it in with the most significant events that have shaped you: your early years, your teen years, and each decade that has followed. Draw pictures or icons next to the most important events. Use crayons or markers if you wish.

9. Write a few pages about your feelings about the timeline.

10. Describe how your life would be different if had or had not happened.

Here are some examples:

a. If your parents had divorced

b. If your parents had remained married

c. If your parents had been married

d. If your mother hadn’t passed away

e. If you hadn’t moved to

f. If you had gone to college

g. If you hadn’t gone to college

h. If you had gone to College

i. If you had never met

j. If you hadn’t broken up with

11. Make a list of all the things you wish you could do before your life is over.

12. Make a list of the things no one knows about you.

13. Write about your junior year in high school.

14. Write about what life was like before you became a parent.

15. Write about what you wish you had known before you became a parent.

16. Make a list of the things you still want to learn about being a parent.

17. Describe what it was like when you first met your partner.

18. Write about what you wish you had known about your partner before you married him/her.

19. Write about what you wish your partner had known about you before (s)he married you.

20. Write a letter to yourself as you were at age 10. Tell yourself:

a. What your life is like now

b. What you have learned since you were 10

c. What you want him or her to know

d. What you want him or her to beware of

e. What you want him or her to enjoy every moment of

21. Write a letter to your own parents. Tell them what your life is like now.

22. Write a letter to someone from your childhood or adolescence who didn’t appreciate you or who misunderstood you. Tell the person what you want them to know and how you feel about the lack of connection between you.

23. Think of someone you never acknowledged for something important. Write that person a letter and acknowledge him or her.

24. Think of someone who never acknowledged you for something important. Write them a letter and tell them what you want them to know.

25. Make a list of five miracles you want to happen in the coming year. Write a paragraph or two describing each one and how your life will be better if it happens.

26. For each of the five miracles, make a list of:

a. Five barriers or forces that block or prevent it from happening

b. Five positive influences, things that encourage or support its happening

c. Five things you can do to reduce the barriers and strengthen the positive influences

27. Write about the five things you most like to do.

28. Write about the five things you most dislike doing.

29. Make a list of five places you’d like to visit. Describe what you imagine them to be like.

30. Write about three things you most regret doing or not doing. Describe what happened and how you feel about it.

31. Write a letter to your children, even if they have not yet been born. Tell them what you want them to know about you.

32. Write a letter to your grandchildren, even if they have not yet been born. Tell them what you want them to know about you.

33. Write a letter to your descendants one hundred years from now. Describe what your life is like today.

(Garrett Coan)